Demokryt mieszkał, żył, tworzył między 460 a 360 rokiem przed naszą erą w Abderze. Był uczniem Leucypa. Jego życie odbiegało mocno od współczesnych mu filozofów sofistycznych, żyjących w Atenach. Stronił od publicznego, ruchliwego i aktywnego życia, wolał w całości oddawać się filozofii, rozmyślaniom. Do Aten Demokryt zawitał tylko raz i z powodu braku uznania dla niego, spędził resztę życia w swojej rodzinnej Abderze. O Demokrycie mówiło się wówczas "śmiejący się filozof", co było zapewne związane z jego pogodnym usposobieniem. Był naukowcem o ogromnej, zwłaszcza na tamte czasy wiedzy i o ogromnej wszechstronności. Napisał ponoć sześćdziesiąt dzieł, z których Trasyllos za panowania Tyberiusza ułożył piętnaście tetralogii. Niestety, żadne z jego dzieł nie zachowało się, a dotyczyły ogromnej ilości spraw. Między innymi teorii planet, etyki, teorii wszechświata, duszy, kształtów, wyrazów dźwięcznych i niedźwięcznych, teorii dźwięków, ognia, zarodków i wielu, wielu innych. Był filozofem myślącym konkretnie i wybierającym prawie zawsze drogę najpewniejszą i najbardziej naturalną.